« كنز المغرمين فى الحروف و الاوفاق لقطب الدّين عبد الحق بن ابراهيم ابن محمّد الشهير بابن سبعين الاندلسى المرسى المتوفّى 669 تسع و ستّين و ستمائة اوّله الحمد للّه الذى خلق الانسان : ذيل دوم ص 387 » . در چاپ واضح و روشن مغرمين بغين نقطه دار و راء بىنقطه نوشته و قبل از آن كنز المعانى و بعد از آن كنز المفاوض را آورده ، و چون در اسامى كتب بپيروى از اصل كشف الظّنون ترتيب حروف تهجّى را رعايت مىكرده ، محتمل است كه خود مؤلّف ذيل صحيح آن را مغرمين باغين معجمه ميدانسته ، يا اشتباه از مصحّح باشد كه حرف بعد از ميم ما بين ( ع - ف ) معانى و مفاوض را حتما ( غ ) توهّم كرده ، و حال آنكه ممكن است مؤلّف دو كتاب را از حروف ( ع ) پشت سر هم آورده و از حرف ( غ ) در اين موضع نام كتابى را اصلا سراغ نداشته و ذكر نكرده باشد . على اىّ حال صورت طبع شده مغرمين است بغين معجمه كه با موازين ادبى در اين مورد معنى مناسبى ندارد - و اين مطلب را در ضمن وجوه محتملهء نام كنوز المعزّمين عنقريب توضيح خواهيم داد . زنهار كسى توهّم نكند كه كنز المغرمين ذيل كشف الظنون با كنوز المعزّمين ما ، در اصل يكى و مؤلّفش قطب الدّين عبد الحق اندلسى باشد نه شيخ رئيس ابو على سينا ! - چه اوّلا نام دو كتاب با يكديگر فرق دارد و احتمال تحريف كنز و كنوز بدون دليل حدسى نامعقولست - ثانيا علم حروف و اوفاق كه موضوع آن كتابست با رقيه و طلسمات و نيرنجات موضوع كنوز المعزّمين بسيار تفاوت دارد ، و در اين كتاب از حروف و اوفاق مصطلح حرفى نيست - ثالثا خوشبختانه مؤلّف ذيل اوّل كتاب را نقل كرده